İmtahan Var, Amma… Sehirli Çubuq da İşləyir?

Laborant və kitabxanaçı vəzifələri üzrə imtahanlar keçirilir. Rəsmi qaydalar var, prosedurlar var, “şəffaflıq” deyilən anlayış var. Yaxşı, bəs onda necə olur ki, bəzi məktəblərdə müəllimlərin qızları, gəlinləri, qohum-əqrəbaları imtahansız laborant, kitabxanaçı kimi işə düzəlir?

Tehsilmedia.az bildirir ki, bu hal təkcə bölgələrdə deyil. Bakıda da eyni mənzərədir. Pul verilir və… bəli, iş həll olunur.
Bəs imtahansız olmurdu?

Bəs imtahan keçirilməyibsə, bu şəxslər hansı əsasla işə götürülür?

Bu adamın imtahandan keçməsinə dair sənəd hardadır?

Yoxdursa, o zaman bu işə götürmə hansı hüquqi mexanizmə əsaslanır?

Və ən əsas sual: verilən pul hara gedir?
Daha maraqlısı odur ki, eyni vəziyyət kitabxanaçılıq sahəsində də yaşandı. Bir vaxtlar “təhsili olmayanlar kənarlaşdırılır” deyildi. Sonra imtahan keçirildi. Hamı düşündü ki, artıq sistem işləyir. Amma yox… Görünür, bəzi yerlərdə sistem yox, sehirli çubuq işləyir.

Çünki nə qəribədirsə, imtahandan keçməyən, hətta bəzən müvafiq təhsili belə olmayan şəxslər birdən-birə kitabxanaçı kimi fəaliyyətə başlayır. Rəsmi prosedur bir tərəfdə qalır, qeyri-rəsmi yollar isə sürətlə açılır.
Bu, sadəcə bir işə düzəlmə məsələsi deyil.

Bu:
imtahandan keçib kənarda qalan insanların haqsızlığı,
dövlətin tətbiq etdiyi mexanizmlərin nüfuzdan salınması,
təhsildə ikili standartın açıq göstəricisidir.

Əgər imtahan formal xarakter daşıyırsa, niyə keçirilir?

Əgər imtahan əsasdırsa, imtahansız işə qəbul edənlər niyə görməzliyə vurulur?

Bu suallar cavabsız qaldıqca, “imtahan” anlayışı kağız üzərində qalacaq, real həyatda isə pulu olan keçəcək, bacarığı olan yox prinsipi işləməyə davam edəcək.

Və sonra təəccüblənirik ki, niyə sistemə inam yoxdur…