Jurnalist olaraq uzun illərdir Azərbaycanda təhsil sistemində mövcud olan ciddi problemlərdən yazıram. Məktəblərdə direktorların pul yığımları, sistemli nöqsanlar, idarəetmədə boşluqlar və təhsilin keyfiyyəti ilə bağlı məsələlər daim tənqid etdiyim mövzular olub. Elm və Təhsil naziri Emin Əmrullayevin də müxtəlif qərarları, çıxışları və yanaşmaları ilə bağlı dəfələrlə tənqidi mövqeyimi açıq şəkildə ifadə etmişəm və bundan sonra da edəcəm.

Amma sosial mediada yayılan və müzakirə obyektinə çevrilən bir mövzu - nazirin şəxsi görünüşü, daha dəqiq desək, dişlərinin vəziyyəti ilə bağlı müzakirələr adamı susmağa qoymur. Emin Əmrullayevi həyatda bir dəfə də görməmişəm, yaxından uzaqdan heç bir münasibət də yoxdur. Amma, mümkün etik normaların pozulduğunu gördükdə susmaq qızıl deyil, məhv olmaqdır.

Nazirin son müsahibələrindən birində yaxın planla çəkilmiş kadrlar sosial şəbəkələrdə paylaşılaraq, əsas müzakirə mövzusuna çevrilib. Müsahibədə səsləndirilən fikirlərdən daha çox, Emin Əmrullayevin dişlərinin rəngi və ağız gigiyenası ilə bağlı iradlar diqqət mərkəzinə gətirilib. Bəziləri bunu siqaret istifadəsi ilə əlaqələndirib, bəziləri isə şəxsi baxımsızlıq kimi təqdim etməyə çalışıb.

Nəticədə isə bir dövlət məmurunun fəaliyyətindən, qərarlarından və təhsil siyasətindən danışmaq əvəzinə, tamamilə şəxsi və mahiyyətcə ikinci dərəcəli bir detal gündəmi zəbt edib.

Burada çox vacib bir məqamı qeyd etmək lazımdır: Emin Əmrullayev nə oliqarx məmurdur, nə də dövlət vəsaiti hesabına dəbdəbəli həyat yaşayan bir fiqur. Onu yaxından tanıyanların dediyinə görə, o, gününün böyük hissəsini işdə keçirən, təhsilin inkişafı ilə bağlı araşdırmalar aparan, sənədlərlə və layihələrlə çalışan bir insandır. Təhsilin niyə istənilən səviyyədə olmaması sualının cavabı nə Emin Əmrullayevin dişlərinin rəngindədir, nə də onun şəxsi görünüşündə. Bu bir kor bucaqdır, ölkənin bütün sahələrində var.

Bəli, bir nazirin fəaliyyəti sərt tənqid oluna bilər və olmalıdır. Təhsil sahəsində problemlər varsa, buna görə cavabdehlik də daşıyır, Əmrullayev, çünki naziridr.

Amma tənqid şəxsi xüsusiyyətlərə, fiziki görünüşə yönələndə artıq etik çərçivəni aşır. Ola bilər ki, Emin Əmrullayev siqaret çəkir. Bu, bir çox insan üçün adi haldır, mən də siqaret çəıkirəm, sən də. Ola bilər ki, iş qrafiki səbəbindən özünə kifayət qədər vaxt ayıra bilmir. Bu da minlərlə çalışqan insanın yaşadığı reallıqdır. Bütün bunlar onun peşəkar fəaliyyəti ilə birbaşa əlaqəli deyil, ola bilməz.

Biz məmurları zahiri görünüşünə görə deyil, gördüyü işə görə qiymətləndirməliyik. Əgər təhsil sahəsində problemlər qalırsa, bu müzakirə olunmalıdır. Əgər islahatlar yetərli deyilsə, bu tənqid edilməlidir. Amma şəxsi gigiyena üzərindən aparılan linç nə cəmiyyətə fayda verir, nə də jurnalistikanın, insanlıq missiyasına xidmət edir.

Emin Əmrullayev hər şeydən əvvəl insandır, hamımız kimi ailə başçısıdır, atadır, dayıdır, əmidir, oğuldur. Dostlarının dediyinə görə, yaxşı da dostdur, sadə həyat tərzi sürür və təhsilin inkişafı üçün əlindən gələni etməyə çalışır. Yəqin ki, onun dişlərinin saralmasının səbəbi bəlkə də məhz budur - fasiləsiz iş, yüksək stress və özünə vaxt ayıra bilməmək.

Tənqid edək, amma ədalətlə. Danışaq, amma insanı alçaltmadan. Problemləri göstərək, amma şəxsi sərhədləri aşmadan. Çünki etik jurnalistika məhz burada başlayır.

Ədil Hüseynzadə